Afbeelding invoegen
 
 
Afbeelding invoegen                                                          Afbeelding invoegen
 

Opstelling : Turkije

Babacan, Ozbayrakli, Aziz, Hakan, Erkin, Tufan, Inan, Ozyakup, Calhanoglu ('65 Mehmet), Yilmaz, Arda ('57 Sen).

 

Opstelling : Nederland

Memphis Depay, Robin van Persie, Luciano Narsingh, Wesley Sneijder, Daley Blind, Davy Klaassen, Jairo Riedewald, Jeffrey Bruma, Stefan de Vrij, Gregory van der Wiel en Jasper Cillessen.

 

Datum

Zondag 06 september.

Locatie

Konya (BŁyŁkşehir Torku Arena)

Tijd

18:00 uur (Ned. tijd).

Aantal toeschouwers

42.000 

Scheidsrechter

Antonio Mateu Lahoz (ESP).

Gele kaarten

Turkije: Arda, Ozbayrakli, Ozyakup

Oranje: Robin van Persie, Gregory van der Wiel

Rode kaarten

Geen

Score verloop

1-0 Ozyakup ('8)
2-0 Arda ('26)
3-0 Yilmaz ('85)

 
Na het debacle tegen IJsland, gingen we de volgende dag alweer richting Turkije. Nou dag, nacht eigenlijk want we vertrokken om 01:10 uur vanaf Schiphol, naar Istanbul, om vandaar door te vliegen naar Konya, waar zondag de wedstrijd werd gespeeld.
We waren met een aardige groep en we verzamelde bij incheckbalie 31 in vertrek hal 3 om 23:00 uur.
Na een minuut of 20 in de file te hebben gestaan, kwamen we daar even na 23:00 uur aan
 
Afbeelding invoegen
 
Toen we compleet waren gingen we door de douane en gingen we eerst  even een slaapmutsje pakken. We konden mooi op tijd instappen, maar mochten van de verkeersleiding niet weg. Vandaar dat we even voor 02:00 uur de lucht in gingen. We vlogen overigens met Pegasus airlines.
 
Afbeelding invoegen 
 

De meeste gingen lekker slapen, en ik probeerde dat natuurlijk ook. Af en toe dommelde ik wel weg, maar geslapen heb ik nauwelijks.
Met een uur tijdsverschil landen we om 06:00 uur op Sabiha Qucen airport in Istanbul. Om vandaar door te vliegen naar Konya. Die vlucht zou vertrekken om 07:45 uur.
 
Afbeelding invoegen
 
Maar ook die vlucht had vertraging, uiteindelijk vlogen we rond half 9 weg, en kwamen we om 09:20 uur op Konya airport aan. Taxi gepakt, 4 stuks, en om even voor 10:00 kwamen we bij ons hotel aan. We konden gelijk de kamers in en om half 11 afgesproken om Konya te verkennen.
 
Afbeelding invoegen  Afbeelding invoegen
Konya is me erg meegevallen. Oké, zwaar gelovig, en ook dat geschreeuw uit die speakers, daar moet je even aan wennen, vooral als ze dat om 05:00 uur ís morgens doen. Ook is er moeilijk alcohol te krijgen. Maar achteraf bleek dat toch wel goed mogelijk te zijn. In het begin was het zoeken, maar naar maten we er langer waren, wisten we de weg wel om onze biertjes te verkrijgen. Overigens had ik het idee dat in sommige gedeeltes van de stad het heel moeilijk was, en andere delen weer niet. Wij zaten met het hotel natuurlijk in het gedeelte waar het niet zo makkelijk te verkrijgen was.
     
Afbeelding invoegen
 
Zoals je op de foto ziet, zaten we rond een uur of 2 aan ons eerste biertje. 2 biertjes gepakt en toen terug naar het hotel, want ik wilde wel nog even slapen, anders hield ik het niet vol na een nachtje niet slapen. Dus van half 4 tot half 6 even lekker geslapen.
Om 18:uur met de hotel shuttlebus naar het stadion, om de kaartjes op te halen en de training van Oranje te bekijken.
 
Afbeelding invoegen Liesbeth en Tristan in de rij om hun kaartje op te halen.
 
Onze Judith, van de KNVB. Regelt alles perfect.
Bedankt Judith TOPPIE!!!!!!!!
                                                                              Afbeelding invoegen
 
Best een keer leuk de training, maar zal er zeker niet elke keer heen gaan. De openbare trainingen voor een EK of WK vond ik leuker om te zien. 
 
Afbeelding invoegen Afbeelding invoegen
 
Na de training nog even naar een gezellig cafe geweest waar ze goede muziek draaide en er volop drank te krijgen was. Was er gezellig. Om 01:00 uur de hotel shuttle bus gebeld, en deze kwam ons weer keurig ophalen, voor weinig geld. Ik was erg moe, dus viel zo in slaap. Die werd om 05:00 uur even onderbroken door de moskee, maar weer verder geslapen en om half 10 zaten we aan het (Turkse) ontbijt.

                                                        Afbeelding invoegen
 
Na het ontbijt ging ieder even zijn eigen weg, nadat Irma en Tanja ook waren gearriveerd. Ik ging even de website updaten, en andere wandelen of brachten de moskee een bezoek.
Om half 1 afgesproken om even naar het hotel te gaan waar ze een roofbar hebben. Daar aangekomen bleek deze pas om 18:00 uur open te gaan. Helaas dus. Toen maar gelijk doorgereden naar het supporters café, waar vanaf 14:30 uur het supportersfeestje werd gehouden. Met Oranje muziek, hapjes, en drankjes natuurlijk. Maar eerst even heerlijk Turks gegeten, er vlakbij in de buurt.
 
Afbeelding invoegen Even op de foto met de lokale bevolking hihihi.
 
Rond 14:30 uur waren we dan ook in het café, waar het erg gezellig was met een groot deel van de 300 aanwezige supporters. Goed geregeld was ook dat we met bussen vandaar gratis naar het stadion werden gebracht.
 
Afbeelding invoegen  Afbeelding invoegen
 
In het stadion aangekomen eerst de vlag opgehangen zoals je op de foto kunt zien en toen wachten op het fluitsignaal. De sfeer was natuurlijk geweldig, maar dat zijn we van de Turken gewend. Als wij ging zingen dan begonnen hun heel hard te fluiten. Wat een kabaal maken die gasten ze, ongelofelijk. Maar ik weet het nog van de vorige keer uiteraard.
 
Ik was wel aardig zenuwachtig, maar het er niet echt een goed gevoel bij. Als ik de laatste wedstrijden voor de geest haal, zouden we hier makkelijk kunnen verliezen. En na 7 minuten was het al raak, voor de Turken wel te verstaan. Een mooie pass, fout in de verdediging en, 1-0. Wat een ellende zeg.
 
Afbeelding invoegen  Afbeelding invoegen
 
                                        Afbeelding invoegen  
 
                                        Afbeelding invoegen
 
En het werd nog erger, na 20 minuten, weer een persoonlijke fout en hup, 2-0. Ook ging Cillissen hierbij niet vrijuit vond ik. Tjonge jonge echt, ik was er ziek van. En de sfeer in stadion werd steeds gekker, de Turken wisten niet wat ze mee maakten natuurlijk, en logisch ook. Maar Oranje, wat doe je ons aan en heel Nederland. Maar goed, het tij kan keren, misschien er nog een punt uitslepen.
 
Afbeelding invoegen  Afbeelding invoegen
 
Na 45 minuten stond de 2-0 nog steeds op het bord. Toen dacht ik, dit gaat niet meer goedkomen met dit Oranje. Tja en wat doe je dan nog in zoín kolkend stadion. Een saggerijnig gezicht trekken en balen, verschrikkelijk balen. Oranje probeerde het wel, kreeg wat kansen, maar ik had eerder het idee dat de 3-0 zou vallen dan de 2-1.
 
Afbeelding invoegen.
                                                                            Afbeelding invoegen   
 
En 8 minuten voor tijd werd de vernedering compleet. Een fout van Van der Wiel, en 3-0. Ziek, Ziek was ik ervan. Eindsignaal, 3-0 verloren en Oranje staat 4e in de groep op 2 punten achter Turkije. Met nog twee wedstrijden te gaan en met dit spel denk ik dat we het EK volgend jaar niet gaan halen. Sterker nog, ik denk dat we in Kazachstan gelijk spelen, en ook van de Tsjechen niet gaan winnen. Maar goed, dan ons verdriet maar verdrinken.  
 
Afbeelding invoegen
 
Nadat we een uur in het stadion moesten wachten voordat we eruit mochten, werden we naar de kroeg of terug naar het hotel gebracht, je kon kiezen. Ik had geen zin in een feestje, dus terug naar het hotel. Daar bij het hotel waar we werden afgezet zat een slijterij waar ze alle drank verkochten. Dus heel veel bier en een fles raki gekocht, en met de taxi naar ons hotel. Daar in de lobby heb ik, samen met Alex, Eus en Liesbeth, ons verdriet verdronken. Irma en Tanja deden ook nog even mee, maar gingen na een uurtje naar bed.
 
Het was zo erg, dat toen alle drank op was, we toch nog maar besloten om naar dat café te gaan. Daar waren alle andere ook nog. En ging er nog meer drank in. Daar zijn geen fotoís, gelukkig maar.

Rond 03:00 uur ging het lampje wel uit bij mij, en om half 4 sliepen we.

De volgende ochtend had ik dus een dubbele kater, fijn is dat. Om half 12 zouden we verzamelen om wederom met de hotel shuttle bus naar de luchthaven te rijden. 

Daar bracht Pegasus airlines ons om 13:40 naar Istanbul. Wederom ruim een half uur vertraging, maar om 15:15 landen we op de luchthaven van Istanbul. Om vervolgens, weer met een half uur vertraging door te vliegen naar Amsterdam.
 
                                                Afbeelding invoegen
 
Tenslotte kwamen we op tijd aan op Amsterdam Schiphol. Schema tijd was 22:15 en we landen om 22:05 uur, prima dus. Nadat we Hans Kooij nog even hadden afgezet hadden in Waddinxveen, was ik om 00:15uur thuis. 
Al met waren het gezellige dagen, en Konya vond ik erg leuk. Heel veel aardige behulpzame mensen, veel aardige dan in Istanbul.

Op naar Kazachstan dus over een week of 4. Tja is het nog spannend, we zijn afhankelijk van de resultaten van Turkije. Maar ik heb er een hard hoofd in moet ik zeggen, afwachten maar, over ruim een maand weten we het zeker.
Op de foto pagina staan nog heel veel meer fotoís, van Konya enz. Mocht je een foto willen hebben kun je altijd mailen naar oranjeachterna@kpnmail.com.

Vandaag, dinsdag ben ik vooral aan het relativeren. Hoe kan het toch, dat we vorig jaar in de halve finale staan, en nu zo slecht presteren. Ik ga niet roepen aan wie of wat het ligt, nou ja, als je dan toch wat horen wil. Ik denk dat Bert Oostveen wel een grote fout heeft gemaakt om toen der tijd, Ronald Koeman niet aan te stellen. Danny Blind kun je het ook niet kwalijk nemen. Maar we blijven Oranje steunen, ook in slechte tijden, maar het doet wel erg veel pijn. Natuurlijk hoop ik ook nog op een wonder, dat Turkije toch nog punten laat liggen, en dat we ons via de play-off wedstrijden ons uiteindelijk toch nog plaatsen, maar het is een lange, heel lange weg.

Nogmaals, over een maand weten we meer. Eerst naar Kazachstan, en dan TsjechiŽ thuis. Het zal toch niet zo zijn dat we er niet bij zijn op een EK. Juist lekker dichtbij, half Europa is aanwezig en Oranje is er niet bij. Wat een ellende zal dat zijn. Maar zoals de spelers ook zeggen, we hebben nog een klein beetje hoop, het is nog niet gespeeld.

Tot in Astana. 

Groet van een zeer teleurgestelde Rob.
 
Klik HIER voor veel meer foto's van Konya en meer.